De diepvries van de 19e eeuw

Wist u dat er op de buitenplaats nog een monumentale ijskelder in tact is? Deze kelders deden vroeger dienst als ijsopslagplaats voor de adel. In de winter werd hier ijs en sneeuw opgeslagen als één compact blok door over het ijs water of pekel te gieten. Doordat dit onder de grond lag en werd beschut door de schaduw van een boom bleef het koud in de kelder. Het ijs werd in de winter opgeslagen en ’s zomers werd het losgehakt en naar de keuken van het Heerenhuys gebracht. De ijskelder werd onder de leiding van de Hovenier van de buitenplaats onderhouden.

IJs werd jarenlang als luxe product gezien dat dienst deed als verkoeling van de wijn van de adel. Wist u dat er in die tijd al room- of waterijs van gemaakt werd? Wanneer men een ijskelder bezat was je verplicht een zak ijs af te staan aan de dokter. Dit kon dan weer gebruikt worden als een medicijn bij bijvoorbeeld een blindedarmontsteking of een insectenbeet.

De ijskelder op Hofstede Vlugtenburg is gebouwd rond het jaar 1800 wat het een historische ijskelder maakt. Deze historie heeft zijn sporen achtergelaten op de staat waarin de ijskelder zich nu bevindt. Bij de bouw van Hofstede Vlugtenburg en de aanleg van de Zeeuwse landschapstuin wordt de ijskelder gerestaureerd. Door de aanleg van een pad zal het mogelijk zijn om de ijskelder te bewonderen.

Bent u geïnteresseerd in de geschiedenis van de ijskelder?  Klik hier!

(bron: Cultuurwijzer)

’t Dagelijks leven op Vlugtenburg rond 1900

Hofstede Vlugtenburg is een plek met een verhaal.  Een verhaal dat al in de 17e eeuw begonnen is. Er hebben verschillende gezinnen gewoond met elk een eigen geschiedenis. Niet alles is bewaard gebleven, maar het verhaal van Familie de Visser wel. Het was een groot gezin wat hard werkte, maar ook de ruimte had voor ontspanning en vertier!

Het gezin van Kobus de Visser verhuisde in 1882 van hun boerderij ‘het Durpsplein’ in Aagtekerke naar Vlugtenburg te Souburg. Kobus was op zoek naar een grotere boerderij en is Vlugtenburg gaan pachten. De verhuizing van het gezin van Kobus en Anna de Visser was een hele onderneming. Het vee werd via de binnenwegen van Aagtekerke naar Souburg gedreven. De werktuigen en huishoudelijke spullen werden samen met grootmoeder en de kleinere kinderen in de veerewagen vervoerd. Kobus, Anna, de kinderen en knechten zijn te voet richting Souburg gegaan. Eenmaal op Vlugtenburg aangekomen stond er heerlijk eten op tafel en werd er geproost op een goede afloop.

Vlugtenburg destijds

De Boerenwooninge uit 1829 was erg groot met twee grote schoorstenen, veel ramen en elke kamer had bedsteden waar het gezin in sliep. Naast het huis stond een ‘bakkeete’ waar het brood gebakken werd. In de Boerenschuure van hof Vlugtenburg stond het vee en de werktuigen. Op de buitenplaats Vlugtenburg stond toentertijd een groot Heerenhuys, wat een plaatje geweest moet zijn met de waterpartij en een stenenbrug als toegangspoort. Het is dan ook enorm zonde dat in 1903 dit prachtige juweel van Hofstede Vlugtenburg is afgebroken.

Vruchtbare plek

Kobus de Visser had een behoorlijk kroost te onderhouden. Kobus heeft samen met Adriana, zijn eerste vrouw, en Anna, zijn tweede vrouw, maar liefst 19 kinderen grootgebracht. Ook het enorme ‘zaailand’ rondom Vlugtenburg was vruchtbaar. Samen met zijn kinderen en knechten bewerkte Kobus het land en haalde een rijke oogst binnen. Toentertijd waren er nog geen machines en deden zij alles met hand en paard en wagen, een heel karwei!

Ontspanning & vertier

Naast het harde werken was er ook tijd voor gezelligheid. Tijdens grote familievisites kwamen tussen de middag de aardappels, rijst en zoute vis met boter op tafel! Nadat de mannen de vruchten op het land hadden bekeken en de vrouwen een rondje op de buitenplaats hadden gedaan kwamen de glaasjes advocaat en brandewijn uit de kast.

In 1897 was het feest op Vlugtenburg! Kobus zijn dochter Siene trouwde met Izaak Leijnse en de hele familie was van de partij. In 1903 was de pachtperiode voor Kobus en zijn vrouw afgelopen en hebben Izaak en Siene Vlugtenburg overgenomen. Kobus is met zijn gezin naar Rijnsburg te Serooskerke verhuist.

Benieuwd naar het hele verhaal? Klik hier

 (bron: Walcheren en zijn bewoners, Kees de Visser)